سلجوقيان کرمان
سلجوقيان كرمان
يك تير مهم از حكومت سلجوقيان، بخشي بود كه در ناحيه وسيعي از
جنوب شرقي ايران حكومت راندند و به عنوان سلجوقيان كرمان شهرت يافتند . قاورد (
قورد = گرگ ) بن جغري بيك به اشاره طغرل به كرمان تاخت و امير ديلمي مقيم كرمان –
بهرام بن لشكرستان – را شكست داد و خود بر كرمان تسلط يافت. او تمام بلوچستان را به
تصرف آورد و جيرفت و طوايف " قفص " را آرام كرد و به فارس لشكر كشيد ( آل فضلون ) و
در ساحل هرمز با امير عمان (شهرياربن تافيل) ملاقات كرد . سيستان را گرفت و به
فرزند خود ايرانشاه سپرد و خود ادعاي استقلال كرد . او سپاه خود را تا همدان نيز
رساند و در جنگي كه با برادرزاده خود ملكشاه كرد، در نزديك همدان به قتل رسيد (سال
466 ه.ق. ).
فرزندانش ، كرمانشاه بن قاورد و سلطان بن قاورد ، مدتها در كرمان حكومت كردند .
ملكشاه سلجوقي در سال 472 ه.ق. به كرمان لشكر كشيد . تورانشاه نيز با ملكشاه جنگي
داشته است . همين تورانشاه بود كه مسجد ملك و كتابخانه و حمام و محله شاه عادل را
بنا كرد. ايرانشاه ، پسرش كه در ذيقعده سال 490 ه.ق.به تخت نشسته بود چهار سال بعد
به قتل رسيد .
ارسلان شاه بن كرمانشاه و ملك محمد و سلجوقشاه ، هر كدام چندي حكومت راندند و
طغرلشاه بن محمد و ملك ارسلان برادرش ، سالها با يكديگر در زد و خورد بودند .
بهرامشاه نيز در اين رقابتها شريك بود .
ملك ارسلان دوم از فارس كمك خواست و بهرامشاه از خراسان و اتابك ايلدگز نيز در اين
رقابتها دخالت كردند ( سال 563 ه.ق ) كرمان محل رقابت خراسان و عراق و فارس شد و
غلامان ترك به جان مردم افتادند . محمد شاه بن بهرامشاه و ملك تورانشاه بن طغرل
،هر كدام مدتي حكومت راندند تا در ماه مهر سال 568 ه.ق. خراجي ( 575 ه.ق.) طليعه
سپاهيان غز از خراسان به كرمان رسيد . اندكي بعد ، به خصوص بعد از قحط و غلايي سخت
، ملك دينار غز از خراسان به كرمان تاخت و حكومت محمد شاه و سلجوقيان كرمان را به
پايان رسانيد ( رمضان سال 581 ه.ق. )